46 
■tanje drži ili ne, da mu pripišemo više no jednu samo simptoma- 
tičnu ulogu, s revolucionarne tačke gledišta.« 
Andre Thirion: 
»Završni pesimizam, stvoren u samoj vladajućoj klasi razjedi- 
njenjem njenog optimizma, postaje i sam jedno moćno sredstvo de- 
kompozicije te klase, dobija vrednost jedne negacije afirmišući se 
prvo u akciji anti-religioznoj, dakle revolucionarnoj budući da je 
borba protiv religije u isti mah i borba protiv jednog sveta. 
Prelaz pesimizma iz stanja u akciju determinisan je Ljubavlju, 
koja je princip zla u buržoaskoj demonologiji, jer zahteva da joj se 
žrtvuje sve: položaj, porodica, čast; a čiji poraz u društvenom ure- 
đenju izaziva osećanje revolta.« 
Film je prikazivan samo nekoliko dana: patriotska 
omladina, antisemiti, italijanska ambasada, i desničarska 
štampa uspeli su u tome da Zlatno Doba bude zabranjeno. 
Nadrealističko stvaranje nastavlja se i u svojim prvo- 
bitnim oblicima: prirodno je da se nadrealizam i dalje služi 
prastarim oblikom pesme, izvan njega tako preživelim. Ne- 
mogućno je uprostiti u nekoliko reči evoluciju, jasno indi- 
vidualnu, pojedinih pesnika (Tzara, Breton, Eluard, Matić, 
Koča Popović, Vučo, Dedinac, itd.); isto je tako nemogućno 
obeležiti zajednički smisao tih evolucija, koji je pesmu do- 
veo do jedne izuzetne tačke, gde je ona isto toliko iracio- 
nalni znak jedne simulacije koliko i logaritam morala, to 
jest do tačke gde se ukrštaju ono što je najličnije sa onim 
što je najopštije: odatle se poezija upućuje, bez muza i bez 
pegaza, za navek survana sa Parnasa, sudbinom slobode i 
univerzalnosti. Treba istaći, kao prve te vrste, pesme za 
decu koje je, pod pseudonimom Askerland, Aleksandar 
Vučo, objavljivao u »Politici«, koje nisu ni moralizatorske, 
ni starmale, nego jedno iskreno, fantastično, i detetu blisko 
oživljavanje spontanog morala, dečje želje. 
Pored teoriskog rada vezanog direktno za eksperimen- 
taciju, zaključci izvučeni iz nadrealističkog iskustva izazi- 
vaju sve veći broj dalekosežnih naučno-filozofskih studija, 
u kojima materialistička dialektika nalazi sve šira područja 
za svoju primenu. Treba spomenuti Aragonovu brošuru, 
povodom izložbe collages-a, La peinture au defi (1930), Na~ 
crt za jednu fenomenologiju iracionalnog od Koče Popo- 
vića i Marka Ristića, članke Aragona, Bretona, Crevel-a, 
Dali-a, Мах Ernsta itd. u časopisu Le Surrealisme A. S. D. 
L. R. (br. 1—4), zatim članke u časopisu Nadrealizam Danas
	        

Note to user

Dear user,

In response to current developments in the web technology used by the Goobi viewer, the software no longer supports your browser.

Please use one of the following browsers to display this page correctly.

Thank you.